Feyenoord, een visieloos project

guddevangeelWe schrijven 2 maart 2015, Fred Rutten maakt bekend wat iedereen al weet: hij verlengt zijn contract niet en vertrekt bij Feyenoord. Na slechts één seizoen heeft Rutten het al in de smiezen en trekt zijn conclusies. De officiële (politiek correcte) lezing is dat club en trainer een uiteenlopende visie hebben over de manier waarop Feyenoord een gooi naar de landstitel moet gaan doen. De ware reden is natuurlijk dat Feyenoord één grote interne chaos is.

Er is behalve de NS geen enkel bedrijf in Nederland waar structureel falen van bestuur en directie dusdanig lang getolereerd wordt als bij Feyenoord. Het feit dat de vergelijking met de NS het eerste is wat me te binnen schiet zegt genoeg over het manco van de club. Er zit een top die zichzelf keer op keer ontziet, fouten bewust negeert en zichzelf tegen alle morele regels in beloont met grote bonussen. Het pluche is voor deze mensen aantrekkelijker dan de sportieve waarheid. En die waarheid is hard. Waar men dit seizoen de stap naar Ajax en PSV wilde maken moet Feyenoord al in maart haar doelstellingen naar beneden bijstellen en zelfs vrezen voor het mislopen van directe plaatsing voor Europees voetbal. Het is pijnlijk, maar ik constateer dat Feyenoord allang geen topclub meer is, meer een subtopper met af en toe een uitschieter.

Het is te makkelijk om sportief falen enkel en alleen toe te schrijven aan een fantasieloze trainer. Rutten is in dezen slechts de ongelukkige passant aan wie de pech toe te schrijven is dat hij de onhaalbare opdracht had van deze spelersgroep een kampioensteam te smeden. Een topschutter vertrok en als vervanger werd een Engelse Turk gehaald die nog nooit in de spits gespeeld had. Bij voorbaat was deelname aan de titelstrijd een kansloze exercitie. Technisch Directeur Martin van Geel weigerde in de winterstop de selectie te versterken met een broodnodige kwaliteitsimpuls en wilde liever de hand op de knip houden. Eenzelfde houding had de ‘TD’ ook al toen het ging om het halen van een spits. Men had alle vertrouwen in Colin Kazim-Richards en Mitchell Te Vrede. Twee leuke gozers, die vast het beste voor hebben met de club en het écht wel proberen, maar niet de goalgetters zijn die een ‘topclub’ in huis moet hebben.

Nu wil ik niet betogen dat de wanprestaties van Feyenoord helemaal niet toe te schrijven zijn aan Rutten. De trainer mist het lef en de status om het boegbeeld te zijn dat de trainer van de club nou eenmaal moet zijn. Vergeleken met Ronald Koeman is Rutten een enorme achteruitgang. Echter is het wel opvallend dat beide trainers de club verlaten omwille van dezelfde redenen. ‘Gebrek aan topsportklimaat’ en een ‘uiteenlopende visie’, hoe vaak we het de afgelopen 10 jaar wel niet gehoord hebben. Koeman bijvoorbeeld ergerde zich meermalen aan het amateurisme bij Feyenoord en het niveau van het gezellige, maar gebrekkige Varkenoord. De legendarische oud-voetballer uitte zijn woede zelfs eenmaal publiekelijk, toen hij op Twitter zijn ongenoegen uitsprak over het feit dat de grasmat van De Kuip belast zou gaan worden met een elitair wedstrijdje voor miljonair en bobo Michel Perridon.

Veel supporters zijn lovend over het feit dat Algemeen Directeur Eric Gudde de club van een faillissement gered zou hebben. Ikzelf moet nog maar bezien in hoeverre Gudde de club ook daadwerkelijk behoed heeft van een ondergang. Waarom geeft de club geen openheid van zaken omtrent de constructies die gemaakt zijn met de ‘Vrienden van Feyenoord’? Waarom zet de clubs stelselmatig supporters met een mening neer als ‘lastig’ en onderdrukt het iedere vorm van inspraak? Als het zo goed zou gaan met de club, is het toch geen enkel probleem om de supporters die Feyenoord haar grootsheid en glorie geven inzage te geven? Dat hoeft niet eens publiekelijk, maar kan ook vertrouwelijk in een besloten kring plaatsvinden. Het gaat immers om het signaal dat de club niet vanuit een ivoren toren neerkijkt op haar achterban, maar deze laat participeren in de koers van de club.

De directie had voorafgaand dit seizoen de doelstelling mee te doen om het kampioenschap, maar weigerde de uitvoerder van haar opdracht de middelen te verstrekken om dit te realiseren. Je hoeft geen ‘voetbalkenner’ te zijn om te constateren dat dit betekent dat de directie haar doelen niet gehaald heeft en zelf verantwoordelijk is voor de sportieve en organisatorische teloorgang van de club. Het is tijd dat de beleidsmakers van Feyenoord stoppen met elkaar het hand boven het hoofd te houden en hun conclusies trekken. Het zou Gudde, Van Geel, Koevermans, Salomon en al die andere regenten sieren als zij en masse na dit seizoen hun ontslag indienen. Men heeft gefaald. Het is genoeg geweest.