Pechtold is de weg kwijt; D66 is levensgevaarlijk

AMSTERDAM-VERKIEZINGEN-D66Een grote electorale ramp begint zich voor onze ogen te voltrekken, Alexander Pechtold stijgt vrijwel wekelijks met D66 in de peilingen en lijkt af te stevenen op een nek-aan-nek race met de PVV en de VVD in de strijd om de winst in de Provinciale Statenverkiezingen (en dus eventueel de Eerste Kamer).

De populist die iedereen, behalve zichzelf, een populist vindt vormt de grootste bedreiging voor onze staatsveiligheid sinds Mark Rutte en Diederik Samsom besloten het Nederlandse volk te bedriegen met de klucht dat het kabinet Rutte-II met al haar fabeltjes is. Pechtold, die zichzelf oppositie noemt maar eigenlijk knus tussen Rutte en Samsom in slaapt, slaat zichzelf op zijn borst en steekt zijn arrogantie niet onder stoelen en banken. In de jacht op stemmen talmt hij niet zichzelf te presenteren als de anti-Wilders, met uitspraken die menig liberaal van de stoel doet vallen.

Sinds Pechtold het voor het zeggen heeft bij de Democraten ’66 is de partij van een seculiere liberale partij veranderd in de politiek correctheid in optima forma. Met uitspraken als ‘jihadisten moeten we deradicaliseren’ en het weigeren in te zien dat de islam ten grondslag ligt aan moslimextremisme is Pechtold inmiddels de PvdA links aan het inhalen. Niets voor niets zegt 47 procent van de Turkse kiezers te gaan stemmen op D66, terwijl nog maar 17 procent voornemens is de stem naar de van oudsher ‘allochtonenpartij’ PvdA te laten gaan. Pechtold doet alles voor de allochtone stem en is niet bang om daarmee op de grondbeginselen van zijn partij te pissen, elke stem brengt hem dichter bij de door hem zo felbegeerde plaats in het Torentje.

De vleesgeworden definitie van wegkijken is kampioen in het nuanceren en downplayen van al wat gepropageerd wordt door de rechtse politiek. Dat hij soms daarbij gewoon glashard liegt of met dubieuze grafiekjes komt doet er niet toe. Zijn gutmensch-achterban valt immers over elkaar heen om te benadrukken hoe tolerant en goed ze wel niet zijn. De koerswijziging binnen de partij is zo rigoureus dat ook nieuwe kandidaten voor de Eerste Kamer voldoen aan alle Pechtold-normen. Neem nou zo’n Petra Stienen, arabist, die juichend op de televisie de Arabische Lente bejubelde. Haha! Dat er inmiddels honderdduizenden doden gevallen zijn in Syrië en de baarmoeder van de wereldgeschiedenis verworden is tot een verderfelijk koppensnellend kalifaat doet er niet toe.

Dat Pechtold schijt heeft aan de felbevochten soevereiniteit van ons prachtige Nederland is ons ook wel bekend, de man ziet Nederland het liefst als provincie in de Verenigde Staten van Europa. D66 zit dan ook in de ALDE-groep, dat het liefst ziet dat we een EU-leger krijgen om de ‘veiligheid van EU-lidstaten’ te waarborgen, maar gewoon gebruikt kan en zal worden als instrument om de centralisatie van de EU-machtspolitiek te doen voltooien.

D66 is een bedreiging voor Nederland, voor onze soevereiniteit en voor de veiligheid. Het intellectuele, zichzelf verheven voelende, D66-electoraat is een naïeve bodem voor radicalisering en terreur. Pechtold is de realiteit kwijt, ziet zichzelf als derde coalitiepartner en heeft een verdomd grote kans om premier te worden. En als ik een moslimextremist was, zou ik het nog toejuichen ook.