Nederland: mijn land, mijn trots en mijn vrijheid.

Als jonge student in de dynamische 21e eeuw verwonder ik mij allang niet meer over de steeds verdergaande globalisering en het verdwijnen van afstanden. Dankzij mijn vaders beroep woonde ik een significant deel van mijn jeugd op Aruba, werd Engels een natuurlijk aanvoelende taal en had ik een goed zicht op een niet-westerse samenleving. En toch ben ik trots dat ik mijzelf Nederlander mag noemen.
“Nederland: mijn land, mijn trots en mijn vrijheid.” verder lezen

De vloek van ‘het gat op rechts’

Deze week kwamen GeenStijl en de Dagelijkse Standaard met het bericht dat de gewezen advocaat Bram Moszkowicz politiek actief zou gaan worden voor VoorNederland, dit volgend op een uitspraak van de voormalig strafpleiter zelf, waarin hij zijn politieke ambities niet onder stoelen of banken schoof. Het past in het beeld dat VoorNederland lijkt te willen schetsen. Een ‘nette’ liberale partij naast de VVD en PVV. Maar zal de partij erin slagen datgene te doen wat Wilders ook ooit beloofde? Kan de partij in het gat op rechts springen of zal het gewoon weer zo’n sympathiek initiatief worden dat strandt in het zicht van de haven?
“De vloek van ‘het gat op rechts’” verder lezen

Politiek als passie, ideaal en droom

Ik krijg vaak de vraag van mensen om mij heen wat mij toch ‘in hemelsnaam’ zo fascineert aan de politiek. Waarom ik, een jonge student van begin twintig, mijzelf geroepen voel om politiek deel te nemen aan de maatschappij en een bijdrage te leveren aan ‘het debat’. Of ik mij er niet bewust van ben dat politici in wezen vooral hun eigen portemonnee dienen en niets meer en niets minder dan ordinaire volksverlakkers zijn. Dat ik naïef ben om te denken dat ik in mijn eentje Nederland kan veranderen. Of misschien nog wel de mooiste: heb je niets beters te doen dan die saaie politiek?
“Politiek als passie, ideaal en droom” verder lezen