Caribisch Nederland als ‘land of opportunity’

Men zou bijna vergeten dat er plekjes ‘Nederland’ zijn waar de herfst, winter en lente vrijwel geruisloos aan de mensen voorbij trekken. Plekjes waar prachtige stranden, lichtblauwe zee en palmbomen karakteristiek zijn voor het landschap en waar de mensen nét wat minder opgejaagd leven dan in de rest van Nederland. Ik heb het natuurlijk over ‘Caribisch Nederland’. Een ondergeschoven kindje, maar met meer potentie dan ‘Europees Nederland’.
“Caribisch Nederland als ‘land of opportunity’” verder lezen

“Nooit meer oorlog..”

Nooit meer oorlog, eeuwige vrede en een eensgezind Europa. Het waren kreten die naoorlogs Europa vervulden met geestdrift en politieke ambities om een Westers front te vormen, aangewakkerd door de dreiging van een grootschalig conflict met haar tegenpool achter het IJzeren Gordijn. Het waren kreten die echter ook geleid hebben tot een ware identiteitscrisis en, a posteriori, onze culturele ondergang inluidden.
““Nooit meer oorlog..”” verder lezen

Nederland: mijn land, mijn trots en mijn vrijheid.

Als jonge student in de dynamische 21e eeuw verwonder ik mij allang niet meer over de steeds verdergaande globalisering en het verdwijnen van afstanden. Dankzij mijn vaders beroep woonde ik een significant deel van mijn jeugd op Aruba, werd Engels een natuurlijk aanvoelende taal en had ik een goed zicht op een niet-westerse samenleving. En toch ben ik trots dat ik mijzelf Nederlander mag noemen.
“Nederland: mijn land, mijn trots en mijn vrijheid.” verder lezen

Nederlandse betrekkingen Israël onder druk

Het gaat niet goed met de betrekkingen tussen Nederland en Israël. De van origine warme banden tussen de landen lijken ernstig te bekoelen na meerdere diplomatieke klappen op rij, die doorwerken op de invloed van het Nederlandse bedrijfsleven in Israël. Dat is zonde, aangezien er voor Nederlandse bedrijven veel opdrachten binnen te slepen zijn in de Joodse Staat, opdrachten die nu naar bedrijven uit andere landen gaan. Dan zijn er ook nog de Nederlandse diplomaten die druk uitoefenen op bedrijven uit ons land om géén zaken te doen met Israël wegens nederzettingen op Palestijns grondgebied, terwijl Nederland officieel benadrukt de betrekkingen met Israël te koesteren en geen partij te kiezen. Die vaak vervloekte neiging tot neutraliteit van Nederland lijkt ons nu echter ook diplomatiek op te breken na de Kamerbrief van PvdA-minister en Israël-criticaster Frans Timmermans dat Nederland via de Europese Unie indirect Palestijnse terroristen subsidieert. Timmermans noemde het echter slechts ‘onvoldoende transparant’ en doet niets, zoals wij inmiddels gewend lijken te zijn.  Het is tijd voor een koerswijziging, maar is dat wel mogelijk?
“Nederlandse betrekkingen Israël onder druk” verder lezen

Brussel: De droom van de Habsburgse monarchie

nlStel nou hè, puur hypothetisch gezien, dat het echt mogelijk zou zijn om in de tijd te reizen en u dus zomaar eventjes een kijkje kan nemen in het dagelijks leven van een paar eeuwen terug, wat zou u doen? Ikzelf zou denken aan de tijd waarin ons land hoogtijdagen kende als de Republiek der Verenigde Nederlanden. Een vrijgevochten volk dat op een voor die tijd unieke manier van besturen zich ontwikkelde van piepklein muizenlandje tot een gerespecteerde wereldmacht, zo machtig dat Engeland het nodig achtte om diverse protectionistische maatregelen tegen Nederland in het leven te roepen. Ja, dat romantiserende beeld spreekt mij aan. De Republiek, vrijheid en soevereiniteit. En juist dat laatste wordt door de heren politici in Den Haag de laatste jaren vakkundig weggegeven aan de eurofielen in Brussel. En als we dan toch aan het mijmeren zijn over het verleden: ik denk dat Habsburgse vorsten als Filips II stikjaloers zouden zijn op de regenten die vanuit Brussel Europa regeren en alles verdoezelen onder het mom van ‘Europese democratie’.
“Brussel: De droom van de Habsburgse monarchie” verder lezen